آصف ثانی

 

صوفی از پرتو می راز نهانی دانست

گوهر هر کس از لعل توانی دانست

قدر مجموعه گل را مرغ سحر داند و بس

که نه هر کو ورقی خواند معانی دانست

عرضه کردم دو جهان بر دل کار افتاده

بجز از عشق تو باقی همه فانی دانست

آن شد اکنون که ز ابنای عوام اندیشم

محتسب نیز در این عیش نهانی دانست

دلبر آسایش ما مصلحت ندید

ور نه از جانب ما دل نگرانی دانست

سنگ و گل را کند از یمن نظر لعل و عتیق

هر که قدر نفس باد یمانی دانست

ای که از دفتر عقل آیت عشق آموزی

ترسم این نکته به تحقیق ندانی دانست

" می بیاور که ننازد به گل باغ جهان "

" هر که غارتگر باد خزانی دانست "

حافظ این گوهر منظوم که از طبع انگیخت

ز اثر تربیت آصف ثانی دانست

 

 

دلنوشته:

*در این هوای دلگیر نفس دلمان بند آمد , کاش که باران بی بهانه می آمد...

 

 

 

جام های بلا

 

نام تو كه بر قلم مي­آيد خاطرات تلخ و سنگين كربلا هم مي­آيد. چه رازي است ميان نام تو و كربلا كه هرگاه نامت بر زبان­ها تكرار مي­شود، سوزش درد كربلا هم قلب­ها را مي­سوزاند. وقتي قلم نامت را مینويسد بي­اختيار دست بريده عبدالله هم مي­آيد، فرق شكافته عباس و دستان بريده و چشم پاره شده اش،بدن ارباً ارباي علي اكبر، حنجر شكافته علي اصغر

 و سخت­تر و تلخ­تر و دردآورتر حسين وقتي در گودال دست و پا مي­زد و از تو مي­خواست به سوي خيمه ها بازگردي كه بچه­ها ديگر پناهي جز تو نداشتند.

 زينب بانوي صلابت و يقين! چه رازي است ميان اسم تو و قلب­هايمان كه تا نامت را بر لب جاري ميكنيم قلب­هايمان خون مي­گريد و سوگوار لحظه­اي مي­شود كه تو با تمام داغ و غربت، غريبانه با عالم خاك وداع كردي تا از ناراستي­هاي زمانه به مادر شكايت كني

و اينك خداحافظ پرستوي زخمي خانه به دوش. خداحافظ امانت دار علم لدني كه جام­هاي بلا را در امتحان "توفان پر بلاي كربلا، طشت خون، سرشكافته و پهلوي شكسته " بدون هيچ شكوه نوشيدي و محو جلوه­هاي حق بودي.

«ما رَأَیْتُ إِلاّ جَمِیلاً.»

 

 

 

 

نامی بلند...

 

بانويي در مقابل ديوار كعبه ندا مي­دهد: خدايا اين حمل را بر من آسان كن،

و ناگاه ديوار كعبه شكافته مي­شود تا مادر قدم در كعبه نهد و ديوار بسته شود و در كعبه به هيچ روي باز نگردد تا نوزادش قدم در اين سراي فاني بگذارد كه نامش دل مشتاقان را به وجد آورد و ذكرش دل­هاي گمراه را به راه. نوزادي قدم به اين دنياي خاكي بگذارد تا ﴿...إني أعلم مالا تعلمون﴾ معنا يابد.

 مردي كه هيچ خندقي جلودارش نبود و هيچ خيبري تاب بازوان ستبرش را نداشت. مردي كه هيچ عمرو و مرحبي مقابلش قد علم نكند؛ مگر اين­كه هم آغوش خاك شود.

 

نامی بلند ؛ چونان پيشانیش كه خود معراج آفتاب است و رويشگاه ماه.

نامی بلند ؛ به بلنداي انساني كه با صداقتي يگانه و راستين، لباس "الست" مي­پوشد و حيلت­ها و نفاق­ها را مي­ داند.

نامی بلند ؛ چونان نگاه سبزش كه هيچ سبزه­اي در جهان نمي­رسد، اگر نگاه سبزش نبود.

نامی بلند ؛ چونان دست­هاي پر رحمتی كه آفتابش يتيمي جهان را جبران كرد.

نامی بلند ؛ چونان صداي گام­هاي مهربانش كه گوش تاريخ را نوازش داد.

نامی بلند ؛ به بلنداي آسمان بلاغت و فصاحتت.

نامی بلند ؛ كه  رحمة للعالمين و صداي آشنايش همان وزش نسيم بهاري است در كوير دل­هاي مردمان!و نبأ عظيمي و صراط مستقيم. كائنات با تكرار نامش به تكاپو مي­افتند و قيام مي­كنند.

ای علی كه سرچشمه بركاتي و بهانه خلقت آسمان­ها و زمينی.

آري، نامت بلند است؛ به بلنداي رسالتت كه مردم زمين­گير حماقت و كاهلي را به امّت واحده بدل كرد.

مگر قلم توان بيان عظمت و بلندي نام و جايگاهت را داند؟! ...

 

            نه بشر توانمش خواند نه خدا توانمش گفت

 متحيرم چه نامم شه ملك لافتي را

 

عظمتش آسمان­ها را به زانو در آورد و كعبه، شكوهش را تفسير كند. فراتر از عشق زمين كه شاعران ديوان­هايشان را با نام او مزيّن مي­كنند. يك آسمان بلاغت و يك كهكشان فصاحت كه فاتح دل­هاي عاشقان است و التيام زخم­هاي ضعيفان و مرهم دل­هاي غريبان.

السّلام علي ابي الأئمة و خليل النبوة والمخصوص بالأخوّة...

 

 

 

 

ادامه نوشته

شب دراز است

چه ابر تيره اي گرفته سينه ی آسمانت را
که با هزار سال بارش مکرر بار

دل آسمان را وا نمی کند

ای سایه دلگیر

باد ها در راه مانده اند

و من، چه ساده، ايمان دارم به وفاداري روياها
و شما، چه ساده، ترسيده ايد از این رؤيا

 

 

 

 

 

پی نوشته:

"در هوای چمن ای مرغ گرفتار، منال
شب دراز است؛ دمی در قفس و دام بخسب"

آواره کن , همین امشب!

 

آواره کن , همین امشب!

همه آرزوهایی که هنوز به دل نیامد

و همه ی آرزوهایی که هنوز از دل نرفته

و همه ی آرزوهایی که ما بین ماندن و رفتن

 دل دل میکنند ,

          همه را

          همه ی  شان را

روانه ی دشت آرزوها آواره کن , همین امشب!

 

کیفَ یخفی عَلیکَ یا الهی ما انت خلَقتَهُ؟؟!

 

 

 

این رجبیون؟

 

ولادت با سعادت پنجمین پیشوای شیعیان، « بـاقـرالـعـلـوم » ، حضرت امام محمد باقر(علیه السلام) و حلول ماه مبارک رجب ماه خدا را به پیشگاه مقدس و منور قطب عالم امکان، حضرت حجة بن الحسن العسکری(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و تمامی شیعیان و محبان آن حضرت، تبریک و تهنیت عرض می نمائیم.

 

 

 

اعمال  و فضیلت ماه مبارک رجب  در ادامه مطالب جویا شوید:

التماس دعا

 

 

 

ادامه نوشته

یادم بود 5 خرداد

 

 

 

 

 

 

تبارک تالله

 

 مـیلاد با سعـادت باعث خلقت،دخت نبـوت،ام امامت، قطـب دایـره وجود، حبـیبه ذات ربّ العـالمین، پاره تن رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم)، زوجه و کفـو امیـرالمؤمنیـن علیّ مرتضی(علیه السلام) وامّ الائمة النقباء والنّجباء حضرت فاطـمة الزهـراء (علیها السلام) برنـامـوس دهـر و شمس ضحای آسمان هدایت حضرت صاحب العصروالزّمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)ونیزبرشیـعیان ومحبین آنحضرت مبارکباد

 

 

 

تبارک تالله احسن الخالقین

و آفرین به خالقت که چنین آفرید تو را نازنین.