شب دراز است
چه ابر تيره اي گرفته سينه ی آسمانت را
که با هزار سال بارش مکرر باردل آسمان را وا نمی کند
ای سایه دلگیرباد ها در راه مانده اند
و من، چه ساده، ايمان دارم به وفاداري روياها
و شما، چه ساده، ترسيده ايد از این رؤياپی نوشته:
"در هوای چمن ای مرغ گرفتار، منال
شب دراز است؛ دمی در قفس و دام بخسب"
+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم خرداد ۱۳۹۰ ساعت 10:24 توسط اقا سید...
|