زلیخا عشق نمی داند
زلیخا مغرور قصه اش بود زلیخا به همنشینی نامش با یوسف می نازید
زلیخا بر بلندای قصه رفت و گفت رونق این قصه همه از من است
این قصه بوی زلیخا می دهد کجاست زنی که چون من شایسته عشق
پیامبری باشد ، تا بار دیگر قصه ای این چنین زیبا شود؟
قصه دیگر نازیدن زلیخا را تاب نیاورد و گفت: بس است زلیخا ! بس
است .از قصه پایین بیا ، که این قصه اگر زیباست ، نه به خاطر تو ، که
زیبایی همه از یوسف است .
زلیخا گفت: من عاشقم و عشق رنگ و بوی هر قصه ای است . عمریست که
نامم را در حلقه عاشقان برده اند.
قصه گفت : نامت را به خطا برده اند ، که تو عشق نمی دانی.
تو همانی که بر عشق چنگ انداختی . تو آنی که پیرهن عاشقی را به نامردی
دریدی. تو آمدی و قصه ، بوی خیانت گرفت . بوی خدعه و نیرنگ. از قصه ام
بیرون برو تا یوسف بماند و راستی
و زلیخا از قصه بیرون رفت .
***
خدا گفت: زلیخا برگرد که قصه جهان ، قصه پر زلیخاست و هر روز هزارها
پیرهن پاره می شود از پشت . اما زلیخایی باید، تا یوسف ، زندان را بر او برگزیند.و
قصه را و یوسف را ، زیبایی همه این بود.
زلیخا برگرد!
خستهام از آرزوها ، آرزوهای شعاری
شوق پرواز مجازی ، بال های استعاری
لحظههای کاغذی را روز و شب تکرار کردن
خاطرات بایگانی ، زندگی های اداری
آفتاب زرد و غمگین ، پلههای رو به پایین
سقف های سرد و سنگین ، آسمان های اجاری
با نگاهی سرشکسته ، چشمهایی پینهبسته
خسته از درهای بسته ، خسته از چشمانتظاری
صندلی های خمیده ، میزهای صفکشیده
خندههای لب پریده ، گریههای اختیاری
عصر جدول های خالی ، پارک های این حوالی
پرسههای بیخیالی ، صندلی های خماری
سرنوشت روزها را روی هم سنجاق کردن
شنبههای بیپناهی ، جمعههای بیقراری
عــــاقبت پروندهام را ، با غبار آرزوها
خاک خواهد بست روزی ، باد خواهد برد باری
روی میز خالی من ، صفحهی باز حوادث :
در ستون تسلیتها نامی از ما یادگاری
دل نوشته:
ناگفته نماند که طولانیه این داستان و خودم هم اولش گفتم : یا علی... 
اما وقتی تا آخرش خوندم دیدم ارزششو داشت ...این هم دلداری قبل از خوندن واسه برو بچه کم حوصله...
خدا فرج آقا را نزديك فرمايد ..
خواستم سالگردی 
...اللهم صل علی محمد و ال محمد وعجل فرجهم...
