زاهد ظاهر پرست از حال ما آگاه نيست

در حق ما هر چه گويد جاي هيچ اكراه نيست

در طريقت هر چه پيش سالك آيد خير اوست

در صراط مستقيم اي دل كسي گمراه نيست

چيست اين سقف بلند سادۀ بسيار نقش

زين معما هيچ دانا در جهان آگاه نيست

صاحب ديوان ما گويي نمي داند حساب

كاندرين طغرا نشان حسبه لِ لله نيست

هر كه خواهد گو بيا و هر چه خواهد گو بگو

كبر و ناز و حاجب و دربان بدين درگاه نيست

هر چه هست از قامت ناساز بي اندام ماست

ورنه تشريف تو بر بالاي كس كوتاه نيست

بر در ميخانه رفتن كار يك رنگان بود

خود فروشان را بكوي مي فروشان راه نيست

بندۀ پير خراباتم كه لطفش دايم است

ورنه لطف شيخ و زاهد گاه هست و گاه نيست

 

                                                                           (غزلیات حافظ)