غـم هـا جـدا نمی شود از مــا،شما چطور؟

وا کــرده ایــــم دست تمنا، شما چطور؟

دردا که در کرانــه ایـن کـهـنه روزگـــار

مـا مانده ایم و خیلِ تماشا، شما چطور؟

مـائیم و رنج نــامـهِ دشتِ عـطـش زده

گـم گشته در حــوالـیِ دریا ،شما چطور؟...

 

 

 

پی نوشته:   

 كابوس هاي شبانه

          دست پريشاني هاي روزانه را

                                از پشت بسته اند !