﴿ وَلَوْ شَاء رَبُّكَ لآمَنَ مَن فِي الأَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيعًا أَفَأَنتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتَّى يَكُونُواْ مُؤْمِنِينَ  ﴾

﴿ وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَن تُؤْمِنَ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ وَيَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لاَ يَعْقِلُونَ  ﴾

و اگر پروردگار تو مى‏خواست قطعا هر كه در زمين است همه آنها يكسر ايمان مى‏آوردند پس آيا تو مردم را ناگزير مى‏كنى كه بگروند. و هيچ كس را نرسد كه جز به اذن خدا ايمان بياورد و [خدا] بر كسانى كه نمى انديشند پليدى را قرار مى‏دهد

(آیات ۹۹ تا ۱۰۰ سوره یونس) 

...

پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت

 من چرا ملک جهان را به جوی نفروشم

نماند از این خانه جز غباری و خانه را آن قدر تکاندم

و چشم ها را دوباره شستم و مثل ماهی از آب رستم

و سقف دل را سپید کردم و فرش جان را سحر تکاندم

نفس تکانی نکرده بودم چه بی هیاهو نفس کشیدم

جگر تکانی شنیده بودی؟ صدف شکستم جگر تکاندم

پر از شکوفه ست شانه هایم میان توفان و باد و باران

به دامنم ریخت یک جهان جان چو شانه را بیشتر تکاندم

لباس چرک نگاه خود را ز مردم دیده دور کردم

چه سخت بود این نظرتکانی به چوب مژگان نظر تکاندم

پرم شکستند پر کشیدم دلم شکستند دل سپردم

سرم بریدند خنده کردم سرم بریدند سر تکاندم

نه چپ نوشتم نه راست خواندم نه شرق گفتم نه غرب رفتم

تهی ست از هرچه جز بهاران دلی که از خشک و تر تکاندم

* عیدانه نوشته:

دلهاتان بهاری

عیدتان خجسته

دیده هاتان پر نور

ماهیانی که اصیل­اند در اعماق ترند

زمانی بود که اگر از کسی جویا می شدی

این چه کاریست که می کنی؟

جواب این بود که : ما "پدرن خود را در این کار دیدیم ..."

اما حال اگر جویا شوی که این چه کاریست می کنی؟

جواب دیگر این نیست که " پدران مان را در کار دیدم "

خدایا چگونه هست که

به خاطر تو رنجیدن شیرین است

اما چه اصراریست

به خاطر غیر تو بودن

به خاطر غیر تو رنجیدن

كاش بودم حلقه حلقه

 همچو زنجير عزا در كف دل  بي قراري  بي قرارت ميشدم 

خدا را حلقۀ کعبه‌ست این یا حلقۀ مویت

چه دور افتاده‌ام از حجراسماعیل پهــلویت

تمام عاشقان بر گرد گیسوی تو می‌چرخند

بخوان امسال ما را هم به بیت الله گیسویت

شبی از خطّ نسخ روی ماهت پرده را بردار

شکسته قلب‌ها را خطّ نستعلیق ابرویت

نه تنها چشم هایت سورة والشّمس می خوانند

به المیزان قسم، تفسیر یوسف می‌کند رویت

تعالی الله خود لبّیک اللّهم لبّیکی

چه لبّیکی که در هفت آسمان پیچیده هوهویت...

پس در این مکان‌ها و در این زمان‌ها دلِ بندخورده‌ات را به سوی کوی یار پرواز ده...

 خوش کرد یاوری فلکت روز داوری 

تا شکر چون کنی و چه شکرانه آوری

آن کس که اوفتاد خدایش گرفت دست

گو بر تو باد تا غم افتادگان خوری

در کوی عشق شوکت شاهی نمی‌خرند   

اقرار بندگی کن و اظهار چاکری

ساقی به مژدگانی عیش از درم درآی       

تا یک دم از دلم غم دنیا به دربری

در شاهراه جاه و بزرگی خطر بسیست      

آن به کز این گریوه سبکبار بگذری

سلطان و فکر لشکر و سودای تاج و گنج    

درویش و امن خاطر و کنج قلندری

یک حرف صوفیانه بگویم اجازت است        

 ای نور دیده صلح به از جنگ و داوری

نیل مراد بر حسب فکر و همت است         

از شاه نذر خیر و ز توفیق یاوری

حافظ غبار فقر و قناعت ز رخ مشوی          

کاین خاک بهتر از عمل کیمیاگری

خاک قم گشته مقدس از جلال فاطمه         نور باران گشته این شهر از جمال فاطمه

گر چه شهر قم شده گنجینه علم و ادب       قطره‌ای باشد ز دریای کمال فاطمه . . .

ولادت حضرت معصومه (س) مبارک

روز دختر رو به همه دختر خانم های ایرانی تبریک عرض میکنم.

طعم اشک

 از جنس دلشور هاست

ساده و با یک معناست:

           زنده گی عشقی نیست

    عشق, زنده گی ست!

فکر کنم دیگه هوا کم کم سرد بشه...وقتو بی وقت باران بیاد..ا

اره پاييز هم داره میاد...اما..آدم هرجا که باشد، دلش همراهشه، و دل آدميزاد، درست است که پاييز و شهر خواستنی اش را می خواهد، دلدار می خواهد..يار می خواهد..دوست می خواهد نه اصلا رفیق می خواد!